MEDITACION COMPARTIDA

Meditacion compartida

Sendo a nosa unha Organización Solidaria de emerxencia, atendida en exclusividade por persoas voluntarias, ocórreseme pensar no referido concepto de Voluntario e pregúntome cando, onde e como xurdiu a idea e posta en práctica do devandito voluntariado.

A caridade, no seu sentido solidario, sempre se practicou nas religións e, de feito, na cristiá xa Jesús predicou co exemplo.
En consecuencia, a axuda ao necesitado por parte do voluntario altruísta é ancestral; pero cando, onde e como, xurdiu a súa institucionalización para chegar ao que é hoxe, é o que me fixo meditar.
Meditar e informarme, chegando á seguinte conclusión:

A penas hai 80 anos da creación das primeiras Ong en base á crecente importancia da necesaria acción social non estatal.

Nace entón o concepto de voluntario referido ás persoas que atenden ditas organizacións e en varios países lexíslase impulsando a participación cidadá para a solución de problemas sociais a través do voluntariado.

En 1945, a entón recentemente creada ONU, Organización de Nacións Unidas, introduce o termino ONG referido a organizacións non gobernamentais sen ánimo de lucro, atendidas por voluntarios para tarefas de interese público.

Con todo, xa en 1919 fundouse en Gran Bretaña, Save the Children, considerada hoxe a primeira ONG do mundo.

A partir de entón, ano 1945, e baixo a normativa de Nacións Unidas, UNICEF, fundada en 1946, figura como a primeira ONG propiamente dita.
Posteriormente e ata hoxe, foron aparecendo multitude de organizacións non gobernamentais repartidas por todo o mundo con todo tipo de obxectivos, sempre de carácter social, calculándose que a nivel mundial exceden os dez millóns e a nivel de España poden roldar as 150.000

Semellante volume de Ong xa nos dá unha idea do de voluntarios que as atenden que a nivel mundial estímase que superan os mil millóns e a nivel de España roldan os 4,5 millóns.

Non é de estrañar que os gobernos dos diferentes países acordasen lexislar e protexer a estes voluntarios con leis que recollan os seus dereitos e obrigacións, así como os das entidades de voluntariado, sinalando as condicións xurídicas baixo as cales han de realizar a devandita actividade .

Ciñéndonos a España, a primeira lei do voluntariado foi a Lei 6/1996 e a que rexe na actualidade é a Lei 45/2015. Isto a nivel estatal, xa que paralelamente existen outras leis propias de cada Comunidade Autónoma que complementan a estatal adaptándoa ás necesidades do seu territorio.

.A Asemblea Xeral da ONU, en 1985, declarou o 5 de decembro como o Día Internacional dos Voluntarios.
Estes voluntarios, no exercicio do seu labor sen ánimo de lucro, sempre altruísta, teñen, con todo, unha serie de obrigacións que lles enxalza aínda máis:
Cumprimento de traballos e horarios preestablecidos; respecto aos dereitos dos usuarios atendidos; confidencialidade; altruísmo sen remuneración; actuación con responsabilidade e compromiso e finalmente, e non por iso menos importante senón ao contrario, cumprir a regra de ouro do voluntariado que é tan sinxela como poderosa: TRATA Aos DEMAIS COMO QUEIRAS QUE TE TRATEN A ti.

E isto último, é algo que tamén me fixo meditar, pois é exactamente a síntese dos dez mandamentos da lei de Dios no cristianismo:” amarás ao próximo como a ti mesmo”.

Conclusión anhelada, pero complicada:

Sabendo como son os voluntarios, a súa exemplaridade e afecto ao próximo e que xa hai máis de mil millóns no mundo e sabendo que no mundo roldamos os oito mil millóns de habitantes, cabe pensar que, se os voluntarios seguisen aumentando en número, e superasen os catro mil millóns ou quizais menos, acabaríanse as guerras e as persoas necesitadas. O mundo sería o paraíso.

Quizais esteamos aínda lonxe de ver tal pensamento convertido en realidade; pero, cando menos, albíscase esa posibilidade xa non como inalcanzable.